Mis jij ook iemand?

missen-blog

De herfst, met zijn vallende bladeren en bomen die hun vruchten lossen, is voor veel mensen het meest passende seizoen om een bezoekje aan het kerkhof te brengen.
In mijn Vlaanderenland zie je de eerste week van november het bitterzoete tafereel van bloeiende chrysanten en stijlvolle bloemstukjes bij de grafzerken.

In goud of zilver gebeitelde namen van geliefden trotseren ons natte klimaat en foto’s lachen ons toe. Ineens voelen we weer heel sterk dat we sterfelijk zijn.

Het kerkhof

doet ons

de dood

onder ogen zien.

Ik heb al enkele dierbare mensen verloren waaronder mijn vader en mijn broer. Waarom zeggen we ‘verloren’? Je weet pas dat je iets verloren hebt, als je het mist. We missen onze vrienden en onze familie.
Niets lijkt meer hetzelfde als je iemand verliest die voor jou veel betekende. Verlies doet pijn. Je mist de dingen die je samen hebt beleefd, je mist hun geur en hun lach, je mist hun lijfelijke aanwezigheid.
Daar op het kerkhof barst de rouwvulkaan weer even uit.
Verbijsterd tel ik de jaren van gemis en een pijnscheut trekt door mijn hart.
Liefde sterft niet, nooit.

Rouwen is een van de diepste uitdrukkingen van liefde. je kunt alleen rouwen als je hebt liefgehad.
Hoe lang mag een mens rouwen? Ik denk dat rouwen nooit over gaat.
Psychologen stellen dat het rouwproces vijf fasen heeft: ontkenning,, onderhandelen, woede, verdriet en aanvaarding.
Aanvaarden betekent volgens mij niet het vergeten of wegstoppen. Sommige mensen zeggen dat je ‘het’ moet loslaten. Ik vind dat Manu Keirse het mooier zegt:

Verwerken is niet loslaten,

maar anders leren vasthouden.

Iedereen verwerkt en toont zijn gemis op een andere manier. Een tijdje geleden las ik het boek ‘De boekenapotheek aan de Seine.’ van Nina George. Dit vond ik een mooi stukje:

Bij liefdesverdriet dien je minstens een maand te rouwen voor elk samen doorgebracht jaar. Bij vriendschappen die op de klippen liepen twee maanden per vriendschapsjaar. En voor degenen die voor altijd gingen, voor de doden, kunt u maar beter direct de rest van uw leven reserveren. Want de doden die wij ooit liefhadden, hebben we voor altijd lief. Hun gemis vergezelt ons tot op onze laatste dag.

In onze hoogtechnologische wereld, waar velen geen plaats meer maken voor God, is de dood iets om weg te moffelen, iets om niet te lang bij stil te staan, want het leven gaat voort, niet toch?
Sommigen kijken ook uit naar die passage naar de andere kant waar ze verlost zullen zijn van ziekte en pijn, moeilijkheden en zorgen, of waar ze verenigd worden met een geliefde.
Aan de andere kant zijn er ook die hun hele leven spenderen in een zoektocht naar de bron van eeuwige jeugd en hopen dat ze nooit zullen sterven.
En weer anderen negeren het. Maar negeren betekent niet elimineren. Iemand zei eens dat het leven een terminale ziekte is – niemand overleeft het. In feite is de dood een vitale weg naar de onsterfelijkheid, een belangrijke weg.

Wie niet gelooft in de dood kan niet geloven in het leven, want het geloof in het leven is ook het geloof in de dood. Geloven in een leven dat plotseling eindigt in een volslagen ‘niets’ is maar een armzalig geloof en een onderschatting van het grote wonder dat wij ‘leven’ noemen. (Toon Hermans)

Wij moeten de gedachte aan de dood kunnen plaatsen. Verslagen van bijna-doodservaringen en sommige wetenschappelijke artikelen tillen een tipje van de mysterieuze doodssluier.

En als ik doodga, huil maar niet.

Ik ben niet echt dood, moet je weten.

‘t is maar een lichaam dat ik achterliet.

Dood ben ik pas als jij me bent vergeten.

(Bram Vermeulen)

Op het kerkhof zie en voel ik het zwaargewicht van het leven. Ik zie tranen en hoor de stilte. Ik voel de eenzaamheid en smaak verdriet. Ik merk boosheid en onwennigheid. Ik zie geloof en ongeloof. Ik zie twijfels, vragen en zekerheid. En door al die dingen heen voel ik God heel nabij.

Als we het afscheid van het aardse leven leren zien als de afsluiting van een fase en de stap naar een ander leven, als we leren aanvaarden dat door het sluiten van de ene deur een andere opengaat, dan komt er innerlijke rust.
Dan pas kunnen we ons leven leven als een deel van een groter geheel en weten we dat er geen zinloos einde is.

En het stof keert weder tot de aarde, zoals het geweest is,

en de geest keert weder tot God, die hem geschonken heeft.

(Prediker 12:7)

Iemand zei eens dat we geboren worden om te sterven en dat we sterven om te leven.
Het zaadje van de dood is al gezaaid vanaf het moment van de bevruchting. In het eeuwige schema van de dingen kan er geen leven zijn – geen eeuwig leven- zonder de dood.

Aan het graf van een geliefde worden de onzekerheden van het leven en de zekerheid van de dood overwogen.
Ieder van ons zal dezelfde weg moeten gaan, alleen het tijdsschema zal niet gelijk zijn.

Velen in de wereld vinden het niet leuk om over dood en sterven te denken, maar het evangelie van Jezus Christus, met zijn leringen en verordeningen, houdt ons voor ogen dat dit leven niet  onze echte thuis is en dat we ons elke dag moeten voorbereiden om naar onze echte thuis te gaan, onze eeuwige thuis.

Want zie, dit leven is de tijd voor de mens om zich erop voor te bereiden God te ontmoeten.
(Alma 34:32)

Velen die een bijna-doodservaring hadden spraken over liefde, licht en de juiste prioriteiten stellen in het leven. Een van de belangrijkste lessen die ze geleerd hadden was wat het belangrijkste en blijvend is in dit sterfelijke leven: er zijn voor je medemens.

Na vandaag rest ons weer minder tijd om er voor anderen te zijn: tijd om lief te hebben, vriendelijker te zijn, mee te leven, te danken, te delen, te vergeven en te troosten.

Goodbye is not forever.

Goodbye is not the end.

It simply means I’ll miss you

until we meet again.

Aan het graf van mijn vader en mijn broer leg ik een bloempje. Het zegt: ‘Ik ben je niet vergeten. Ik blijf van je houden.’ Ik doe een ‘stil’ babbeltje en glimlach. Hoewel er altijd verdriet zal zijn ben ik blij dat het evangelie me geleerd heeft dat er een dag komt dat God alle tranen van onze ogen zal wissen. In plaats van verdriet en eenzaamheid zal er een betere wereld zijn door Jezus Christus. Ik weet dat het gemis tijdelijk is, ik zal mijn dierbaren terug zien.

(Een paar mooi boeken om te lezen:
‘Fingerprints of God’ Gibson
‘Life everlasting’ Crowther
‘The gateway we call death’ Nelson)

 

Leven is verandering.

veranderen-sizz

Veranderen, alles rondom ons lijkt constant te veranderen. Het voorbije jaar hebben we immense veranderingen gezien op politiek, economisch, sociaal en religieus vlak, veranderingen die het leven van vele mensen drastisch veranderd hebben.
Denk maar even aan de manier waarop politieke leiders met macht omgaan;
financiële instellingen die winsten maken uitgedrukt in getallen waar ik van duizel en die toch honderden mensen de laan uit sturen;
een economie waar spaarzaamheid gestraft wordt, maar daar waar geen appeltje voor de dorst meer overblijft, schrijnende taferelen het gevolg zijn;
een maatschappij waar waarden en normen ouderwets bestempeld worden en waar misbruik, mishandeling, depressie, burnout en zelfmoord hoge toppen scoren;
globalisering –  de wereld is onze thuis, maar op die wereld zijn massagraven in zee verschenen, criminele mensenhandel, muren en angst voor de andere;
godsdienst wordt meer en meer als een bedreiging in plaats van een verrijking gezien.
Wàt een veranderingen!
Het is heel duidelijk dat ons persoonlijk leven door die veranderingen beïnvloed wordt. Misschien hebben we zelfs een onaangenaam gevoel dat we geen controle hebben over deze veranderingen in de wereld.

Niet iedere verandering is een verbetering,

zoals de duif zei

toen ze uit het net raakte

en in een pasteitje terecht kwam.

(Charles Haddon Spurgeon)

Het veranderen op zich, kan je niet veranderen. de dingen die we zien, horen en voelen veranderen voortdurend. We willen soms verandering tegenhouden of te slim af zijn. Maar de waarheid is dat er altijd en overal verandering is. Misschien proberen we verandering te beheersen; misschien willen we de verandering van ouder worden tegenhouden; misschien willen we bepaalde veranderingen in ons leven versnellen of juist afremmen. We moeten beseffen dat er in de natuur geen leven is zonder verandering.

Het volk zegt:

verandering doet leven.

Juister zou zijn:

verandering is leven.

Leven is verandering.

(Jan Greshoff)

Mensen kunnen niet anders dan veranderen. Het spectaculairst is de ontwikkeling van een kind en de ouderdom. Maar ook tijdens het volwassen leven veranderen we. Alles om ons heen beweegt en verandert en dat laat positieve en negatieve sporen na.
Ik groeide op van een guitige baby naar een stil kleutertje en werd een leergierige, magere tiener, die zich ontwikkelde tot een ernstige adolescent. Mijn huwelijk liet me volledig openbloeien en het moederschap boetseerde verder aan mijn ikkerig leven. De spiegel vertelt me openhartig dat de tijd me flink veranderd heeft.
Maar een mens verandert niet alleen langs buiten, de binnenkant kent misschien nog wel een veel turbulentere ommezwaai.

Naarmate een mens aan den lijve ervaringen opdoet, boeken leest, films ziet, mensen ontmoet, studeert en andere landen en culturen bezoekt, veranderen zijn ideeën over zijn leven, de maatschappij, God en de wereld.
Daarom zijn relaties heel dynamisch.
Gebeurtenissen zoals een verhuis, werkverandering of een huwelijk, kunnen vriendschappelijke relaties veranderen.
Kinderen kunnen huwelijksrelaties zwaar onder druk zetten. Tijdens de zwangerschap verandert er hormonaal sowieso al enorm veel in een vrouwenlichaam, wat emotionele veranderingen meebrengt. Eens die schattige baby’s er zijn, verdwijnt de normale nachtrust en dat verbetert er echt niet op als ze opgroeien! Je bent doodop en die vermoeidheid uit zich dan in reactie-veranderingen die ons achteraf soms beschaamd doen zijn. Het is dan ook normaal dat de relatie man-vrouw dikwijls onder vuur kan liggen.
Ook financiële situaties kunnen relaties tussen familie en vrienden volledig veranderen.

Als je iets niet leuk vindt,

verander het.

Als je het niet kunt veranderen,

verander dan

de manier waarop je er over denkt.

(Mary Engelbreit)

Veranderen op zich is echter geen vijand. Veranderen kan heel verrijkend en zinvol zijn. We kunnen niet altijd dezelfde blijven. Het doel van de mens is dat hij eeuwig vooruitgang maakt.

Als er zich een gelegenheid tot verandering voordoet, moeten we ons afvragen:
Waar wil ik vooruitgang in maken?
Wat wil ik met mijn leven doen?
Waar wil ik naar toe?
Hoe kan ik daar geraken?
Ga ik er anderen mee kwetsen?
Ondermijnt het mijn geluk?
We zijn vrij om te kiezen welke veranderingen we in ons leven willen maken. We zijn ook vrij om te kiezen hoe we op veranderingen reageren. Een kompas leidt ons op een avontuurlijke, donkere tocht. Een GPS brengt ons naar de gekozen bestemming. Zo wijst het evangelie ook de weg als wij ons levenspad bewandelen. Jezus Christus hielp mensen uit alle klassen om hoogtes te bereiken waarvan ze nooit gedroomd hadden. Hij leerde hen te wandelen op nieuwe, hogere, veilige paden.

Als we niet veranderen,

groeien we niet.

Als we niet groeien,

leven we niet echt.

(Gail Sheely)

Als we willen dat veranderingen een positieve invloed op ons leven hebben, dan moeten we eerst de noodzaak tot veranderen begrijpen. We kunnen niet eeuwig alles op een kinderlijke manier blijven zien. Als we op een aanmoediging om te veranderen reageren met ‘zo ben ik nu eenmaal’, dan belemmeren we onze groei. Bewust zijn van je mindere kantjes en bewust zijn van de nood om te veranderen is een belangrijke stap.

The recognition

of the need to change

has to be a greater force

than the luxury of

staying the same.

(Marvin J. Ashton)

We moeten weten hoe, wat, waar en waarom we willen veranderen. Dat kan gaan over stoppen met roken, meer beweging, geduldiger zijn, meer tijd willen maken voor je partner, een nieuwe job, …
Die ommekeer moeten we plannen, we moeten er volledig voor gaan. Als we niet de wil hebben om te verbeteren, zullen alle stappen voor niets zijn geweest. Er volledig voor gaan scheidt de winnaars van de verliezers.

Great souls have wills,

feeble souls have only wishes.

(Chinese spreuk)

Veranderingen kunnen serieus pijn doen. C.S.Lewis schreef:
Stel je zelf voor dat je een levend huis bent. God wil dat huis verbouwen. In het begin begrijp je wat Hij doet. Hij repareert de leidingen en zorgt dat het dak niet meer lekt. Je weet dat die dingen echt nodig waren en dus ben je niet verrast. Maar dan begint Hij op het huis te kloppen en te bonken en slaat zelfs muren uit! Dat doet pijn en je begrijpt niet waarom dat moet gebeuren. Maar Hij wil er wel een heel ander huis van maken dan wat jij in gedachten had. Hij bouwt er een nieuw gedeelte aan, zet er een verdieping bij, trekt torens op, maakt een binnentuin,… Jij dacht dat je ging veranderen in een leuk huisje, Hij maakt er een paleis van.

A change can create

short term discomfort

and long term happiness.

Er is geen leeftijd waarop we niet nog kunnen veranderen. Niemand is te jong, te oud, of te ‘middle-aged’. We moeten op alle leeftijden onderwijsbaar blijven en vreugde in veranderingen blijven hebben. Het is gemakkelijk om vastgeroest te raken. We moeten doelen blijven stellen, of we nu 15, 50, 60 of 80 jaar zijn. Er zou nooit een moment in ons leven mogen zijn waarop we geen vooruitgang meer willen maken door een betekenisvolle verandering.
Ik was 50 jaar toen ik harp begon te spelen. Ik heb mijn tijdschema al een paar keer moeten veranderen om oefenplezier te blijven hebben. Zo’n muziekinstrument bracht ook veranderingen in onze woonruimte. Een meerwaarde was ook dat ik een andere wereld leerde kennen, de harpwereld.
Ooit maakte ik de keuze om het klaslokaal om te ruilen met het directeurslokaal. Zo’n grote verandering in mijn leven was best beangstigend. Maar weet je wat nog meer beangstigend is: spijt.
Spijt dat je bepaalde veranderingen niet hebt durven maken.

Iedereen heeft de macht in zich om te verbeteren. We moeten ons misschien wel allemaal op een bepaald gebied veranderen. Sommigen moeten misschien vriendelijker zijn, minder zelfzuchtig, beter kunnen luisteren. Sommigen hebben misschien slechte gewoontes die ze beter zouden veranderen.
Elke nieuwe dag kan een dag zijn om te veranderen.

Who we are

is not

who we can become.

(Hallstrom)

En welke negatieve fluisteringen over vroegere mislukkingen of twijfel onze oren binnensluipen, we kunnen altijd vooruit kijken en stoppen om stil te staan bij wat in het verleden verkeerd liep.

There is something incredibly hopeful

about a fresh start.

(Dieter F. Uchtdorf)

Veranderingen gebeuren ook dikwijls buiten onze wil om. Soms is dat prettig, zoals een reis winnen of zo. Soms is dat frustrerend of ronduit pijnlijk, zoals een mislukte relatie of een ongeneeslijke ziekte.
Ik werd in mijn beroepsleven geconfronteerd met zware pesterijen. Het gevolg was dat een droom uit elkaar spatte. Op korte tijd werd mijn leven ondersteboven gegooid. Leuk? Nee! Pijnlijk? Ja!
Ik leerde van A. Karssen:

Je kunt de wind niet veranderen,

maar wel de stand van de zeilen.

Ik verzette mijn zeilen tot creatieve veranderingen. Ik weet dat wanneer ik de Heer betrek bij de veranderingen op mijn levensreis, ik hoogtes kan bereiken die ik niet voor mogelijk acht. Ik leerde aanvaarden wat ik niet kon veranderen. Ik besefte dat ik niet naar iets buiten mezelf moest zoeken om mijn leven uit die negatieve spiraal te halen.
Echte verandering begint van binnen uit.

Verander je meningen,

houd vast aan je principes;

vernieuw je bladeren,

laat je wortels intact.

(Victor Hugo)

 

 

Kunnen herfstbladeren ons iets leren?

herfst-blogVoor alles is er een vastgestelde tijd,

en een tijd voor elk voornemen onder de hemel.

 

Hij heeft alles op zijn tijd mooi gemaakt.

(Prediker 3: 1,11)

Terwijl gisteren de eerste nachtvorst zijn intrede deed, hangen de groene loofboomblaadjes nog stevig vast in mijn geheugen. Maar de werkelijkheid is dat het groen in al zijn tinten, stilaan verandert van kleur.

In plaats van overheersend appel- en olijfgroen wordt het bos herschilderd in goudgeel, karmijnrood en chocoladebruin.
Na dat uitbundige schilderspalet vallen alle blaadjes uiteindelijk op de grond. Nog even en de bomen zijn kaal.
Maar als het lente wordt, barsten knoppen open en nieuwe frisgroene blaadjes verbergen de kale takken. Het proces begint opnieuw.

De winter is een ets,

de lente een aquarel,

de zomer een olieverfschilderij

en de herfst is een mozaïek

van al deze.

(Stanley Horowitz)

De herfstbladeren met hun verschillende kleurverandering kunnen ons niet alleen in verwondering laten stilstaan, ze kunnen ons ook veel leren.
Soms verloopt ons leven prachtig. Alles lacht ons toe en we voelen ons super gelukkig. We zijn dan als de groene blaadjes in de warme zomerzon. We draaien en wentelen ons in het zonlicht en stromen over van suikerenergie en chlorophyl.

Soms verloopt ons leven niet zo goed. Soms kan het zelfs heel hard en moeilijk zijn. We krijgen een zware tegenslag of lijden onder een verkeerde keuze. We voelen ons verdrietig, schuldig, ontgoocheld of overbelast.
Dan zijn we als de herfstbladeren die hun groene kleur verliezen, de suikervoorziening is stopgezet en ze vallen op de grond.

In het licht van leven en dood

is een neerdwarrelend herfstblad

een heel significant gebeuren.

(Hugo Matthysen)

Als we de bladeren zien vallen kan dat ons weemoedig maken, want het betekent dat we de winter niet meer kunnen tegenhouden. Het betekent dat we niet meer van al die groene tinten kunnen genieten. Het betekent dat de loofbomen straks stil en kaalgeplukt het landschap domineren.
Maar als we goed rondkijken zien we zoveel moois in het warme kleurenspel van de herfstbladeren.

De herfst is een tweede lente

wanneer elk blad

een bloem is.

(Albert Camus)

Ook in ons leven kan er kleur gebracht worden, kleur die de zomer terug in ons leven brengt.
Echt vrienden verwarmen ons als ons leven koud lijkt. Hun begrip en hun humor geven een zonnige kleur aan onze stormige herfstdagen.
Een goed boek lezen, ons even verplaatsen in fictieve karakters die moedig oplossingen zoeken en vinden, dat kan een verfrissende kleur zijn in onze grijze dagen.
Het evangelie van Jezus Christus is voor mij ook zo’n kleurbrenger. Ik geloof in God en als jij ook gelooft in God en in zijn evangelie, dan weet je hoe moeilijk het is om een ander te vertellen wat je voelt. Je moet zorgvuldig naar de juiste woorden zoeken, want je wil niemand kwetsen en zeker niet beter dan een ander overkomen. Ik wil in mijn blog dus ook neerschrijven wat mij op geestelijk vlak beroert. Mijn niet-gelovige vrienden wil ik zo een kijkje laten nemen in mijn gelovige ziel. Wat betekent ‘de kleur’ van het evangelie van Jezus Christus voor mij? Eenvoudig gezegd:
Als ik val heeft Jezus beloofd om me recht te helpen.
Als ik fouten maak kan ik me bekeren en vergiffenis krijgen.
Jezus troost me, luistert naar mij en weent met me mee.
Al mijn problemen zullen niet door een of andere magische tovertruc verdwijnen. Maar ik put troost uit het feit dat de koude periodes in mijn leven niet blijven duren. Eens wordt het weer zomer.

No pain that we suffer,
no trial that we experienced
is wasted …
Al that we suffer
and all that we endure,
especially when we endure it
patiently,
builds up our characters,
purifies our hearts,
expands our souls,
and makes us
more tender and charitable …
It is through sorrow and suffering,
toil and tribulation,
that we gain the education
that we come here
to acquire.
(Orson F. Whitney)

Als we midden in donkere tijden zitten, dan is het moeilijk om schoonheid te zien.
Familie, vrienden,, ons geloof, dit alles zijn lichtpuntjes om ons te helpen kleur te vinden.
We moeten de koude en de winterstormen doorstaan, daar is niemand van uitgesloten. Maar we hebben de belofte dat de warmte van de zomer steeds terug zal komen.

Misschien kunnen we in de herfst zelf een zonnetje zijn in het leven van anderen. Als wij onze lichtstralen uitzenden, zullen we zelf ook in het licht staan.

Het is herfst! Dit seizoen is ook mooi en warm, laat de herfst maar over je komen! Doe een zachte wintertrui aan. Spring in de bladeren. Verwarm je handen rond een warme kop chocomelk. Ga naar buiten. Hoor het knisperen van de bladeren onder je voeten. Draag een muts en een sjaal. Bak koekjes. Laat het houtvuur branden en verlies je in de magie van de vuurvonkjes. Doe je winterjas aan en lees een boek onder een boom. Maak een boswandeling en kijk naar het prachtige kleurenspel … en leer.

Waar ben jij dankbaar voor?

dank-blog

Bij de beenhouwer strekte een klein meisje haar armpjes zo ver mogelijk uit om een rolletje vlees aan te nemen. Nog voor ze het vastpakte fluisterde de moeder: “Wat zeg je?”
“Dankjewel, mmm… lekker.” En in enkele ogenblikken was het vleesrolletje verdwenen. Iedereen die dit zag had een glimlach om zijn mond.
Ik moest terugdenken aan de talloze keren dat mijn moeder me die magische woorden ook toefluisterde bij het krijgen van een bolletje gehakt of een snoepje.
Ik leerde mijn kinderen ook ‘dankjewel’ zeggen telkens ze iets kregen. Eerst en vooral omdat dit beleefd is als je iets gekregen hebt, maar ook omdat ik toen al wist hoe belangrijk dankbaarheid is.

Wanneer we ergens dankbaar voor zijn,

blijven we er veel langer van genieten.

Dankbaarheid is een levenshouding en is volgens mij een belangrijke factor in je gelukkig voelen en zijn.
Als je met een dankbaar hart leeft, dan zie je het leven in een ander perspectief. Je hebt dan meer oog voor wat je hebt en je ziet in dat er oneindig veel is waarvoor je dankbaar kan zijn.
In plaats van te kijken naar alles wat je zou willen en naar alles wat je vindt dat er niet goed gaat in je leven, begin je te beseffen hoeveel je in je leven hebt ‘gekregen’ in plaats van ‘verdiend’. En dat dankbare gevoel zorgt dat je gelukkiger staat in je leven.

Gelukkig is de mens

die niet achter geluk aanzit

als achter een vlinder,

maar dankbaar is voor alles

wat hem gegeven werd.

(Phil Bosmans)

Dankbaar zijn en uiten is ook goed voor je gezondheid. Volgens Sonja Lyubomvisky is het ervaren van dankbaarheid de belangrijkste tool om gelukkig en gezond te zijn. Dankbaarheid heeft een positieve invloed op je nierfunctie, bloeddruk en hart en het dalen van je stresslevels.
Wel, dankbaarheid kost helemaal niks en als je daarmee je doktersonkosten kan beperken waar wacht je dan nog op?

Ik weet heus wel dat dankbaar zijn soms niet gemakkelijk is. Soms is onze zegeningen tellen moeilijk, omdat we zoveel dingen als vanzelfsprekend zijn gaan beschouwen: een huis om in te wonen, lekker eten, vrienden, familie, elektrische apparaten, …
Ik heb ooit een reis naar het verre India kunnen maken. Het was een prachtige ervaring en ik genoot van alles wat ik zag. Maar het was voor mij ook de eerste keer dat een cultuurshock zo diep ging: het kastensysteem, de bedelaars, de sloppenwijken, het immense verschil tussen rijk en arm, de kinderarbeid, …
Toen ik terug thuis was kon ik mijn bezittingen veel meer waarderen. Ik zag veel duidelijker wat ik allemaal had.
Niet alleen het reizen kan de vanzelfsprekendheid van dingen terugdraaien, ook een banale ziekte kan dat. Toen ik eens, na enkele weken in het gips had rondgepikkeld, eindelijk terug een douche kon nemen, klom een onbeschrijfelijke dankbaarheid omhoog tussen de neerspattende warme druppels.

We often take for granted

the very things

that most deserve our gratitude.

(Cynthia Ozick)

We bevinden ons allemaal in een andere situatie en elk leven is uniek. Soms hebben we zoveel verdriet, hebben we zoveel pijn en voelen we ons zo onbekwaam of tekort gedaan, dat bitterheid dankbaarheid verdringt.
Want waar kunnen we nu dankbaar voor zijn als onze wereld instort?

Misschien is het de verkeerde benadering om te kijken waar we dankbaar voor zijn. Het is moeilijk om een dankbare houding te ontwikkelen als onze dank niet meer dan evenredig is aan het aantal zegeningen dat we tellen. Het is belangrijk om geregeld onze zegeningen te tellen, maar we zouden eigenlijk een algehele houding van dankbaarheid behoren te hebben.
Het is makkelijk om dankbaar voor iets te zijn als het leven van een leien dakje gaat. Maar wat doen we als iets wat we wensen buiten ons bereik lijkt te zijn?
Ik stel voor dat we ons niet richten op dankbaarheid voor iets, maar op dankbaarheid in onze omstandigheden, wat die ook mogen zijn.
(Dieter F. Uchtdorf)

Be thankful for the bad things in life.

They open your eyes to see the good things

you weren’t paying attention to before.

Dankbaar zijn in moeilijke tijden wil niet zeggen dat we blij zijn met onze zware uitdagingen. Het betekent wel dat we de moeilijkheden waarmee we geconfronteerd worden met een gelovig oog bekijken.
Iedere volwassene weet dat wanneer je dankt, er deuren opengaan. Met dankbaarheid bereik je veel en dat geldt niet alleen voor materiële dingen. Ook geestelijk gezien gaan deuren open als je dank zegt. Het gebod om dankbaar te zijn staat niet voor niets in de Schriften!

Dankbaarheid zal ons hart, ons verstand en onze ziel verruimen. Als we inzien dat de beproevingen van het leven niet altijd te begrijpen zijn,, maar dat we ooit begrip zullen krijgen, dan is dankbaarheid een uiting van hoop èn geloof.
Veel verhalen in de schriften gaan over mensen die ervoor kozen om niet alleen naar hun moeilijke omstandigheden te kijken. Ze keken omhoog. Zij dankten God voor wat ze wel hadden en daardoor ontvingen ze moed en hoop. Als we de ervaringen lezen van Henoch, van Abraham, van Jozef van Egypte, van Esther, van Paulus, van Moroni en van zoveel andere helden en heldinnen kunnen wij de moed krijgen om ervoor te kiezen ook omhoog te kijken en zo hoop ontvangen.

Gij zult de Heer, uw God,

in alle dingen danken.

(L&V 59:7)

Wel, de keuze is aan ons. We kunnen ervoor kiezen om onze dankbaarheid te beperken omdat wij vinden dat ons zegeningen ontbreken.
We kunnen ervoor kiezen om dankbaar te zijn wat er ook gebeurt. Dergelijke dankbaarheid overstijgt alles wat er om ons heen gebeurt. Zij overtreft teleurstelling, ontmoediging en wanhoop. Zij bloeit net zo prachtig in het ijzige winterlandschap als in de prettige zomerwarmte. (Dieter F. Uchtdorf)

Hoeveel missen we van het leven

als we wachten

tot we de regenboog zien

alvorens God te bedanken

voor de regen?

(Dieter F. Uchtdorf)

Je hebt vandaag 86 400 seconden gekregen.
Hoeveel heb je er van gebruikt om hiervoor te danken?

Het is niet zo dat je maar met je vingers moet knippen om dankbaar te zijn of dankbaarheid te uiten. Daar is meer voor nodig. Weet je nog: dankbaarheid is een levenshouding die je kan leren. Als we er elke dag de gewoonte van maken om even stil te staan bij de dingen waar we blij om zijn, dan zijn we op goeie weg om die gelukbrengende houding te leren ontwikkelen.
Er is altijd, altijd, altijd iets om dankbaar voor te zijn. Die dankbaarheid uiten maakt ons meer menselijk en laat ons ook meer openstaan om anderen te helpen.

Je dankbaar voelen zonder dit te uiten,

is hetzelfde als een cadeau inpakken

zonder het te geven.

(W.A. Ward)

Ik heb vandaag even stilgezeten om de deur van dankbaarheid helemaal open te zetten. Het was een vreugdevolle ervaring om te merken dat niet één, niet twee, geen tien, maar tientallen gedachten als vrolijke ballonnen omhoog zweefden. Een paar van hen zijn neergedwarreld op dit blad:

Ik was vandaag zo dankbaar voor

mijn fantastische man, die mijn rots en steun is.
mijn kinderen, die uniek zijn en me zoveel trotse momenten geven.
mijn kleinkinderen, met hun lach, hun onbezorgdheid en hun open kijk op de wereld rondom hen.
mijn moeder, die nog leeft en die terug kan lachen.
mijn vriendinnen, die mijn minpuntjes met de mantel van vriendschap bedekken en die me laten lachen, me helpen en mijn leven verruimen.
mijn leuke buren, die eens zwaaien, lachen of een babbeltje slaan.
de herfst en de andere seizoenen, die me telkens weer nieuwe verwondering geven.
mijn dorp, mijn land en de vrijheid die ik heb.
mijn tijd en middelen, die me de keuze geven om zoveel dingen te doen.
mijn hoop en mijn geloof, die een anker en een zekerheid zijn en mijn leven zoveel meer kleur en diepgang geven.

Waar ben jij dankbaar voor?