De moed om beslissingen te nemen.

Onlangs had ik een vergadering met een 40-tal jonge mensen, meisjes en jongens. Ze kwamen uit Canada,de Verenigde Staten van Amerika, Brazilië, Suriname, Duitsland, El Salvador, Spanje, Engeland en Nederland. Allemaal hadden ze de beslissing genomen om ongeveer twee jaar hun land vaarwel te zeggen om in Nederland en België totaal vreemde mensen aan te spreken over een delicaat onderwerp: geloof.
Toen ik hun lachende gezichten zag vroeg ik me af waarom ze die moeilijke beslissing genomen hadden. Ik vroeg me af waar ze hun thuis en hun vrienden hadden achtergelaten. Was het eenvoudig geweest om hun studies even te stoppen, een sportcarrière opzij te schuiven, en een muziektalent te parkeren? Was het gemakkelijk geweest om een vreemde taal te leren en zonder enige vergoeding een verre sprong te maken? En bovenal, vonden ze het de moeite waard?

We nemen al heel ons leven alle dagen kleine en grote beslissingen. En met elke beslissing die we nemen, krijgen we meer ervaring in het nemen van beslissingen. Wat heb ik, in dit verband, op mijn levenspad zoal geleerd?
Eén ding is zeker: een beslissing is maar het begin. Als er geen actie komt, dan hebben we eigenlijk geen beslissing genomen.

Beslissingen nemen
is een kwestie van doen.

Een beslissing hangt ook af van de situatie waarin we ons bevinden en welke positieve of negatieve gevolgen we kunnen verwachten. Onder die jonge mensen in mijn vergadering waren er  wiens ouders ooit ook diezelfde keuze in hun leven gemaakt hadden. Ze hadden mooie, grappige en spannende verhalen gehoord en kregen daardoor meer zelfvertrouwen om naar een vreemd land te gaan. Anderen hadden met negatieve kritiek en soms ronduit vijandige reacties te maken gehad. Dezen wisten dat er moed voor nodig was om ja te zeggen, maar ook moed om nee te zeggen. Ze werden voor hun vertrek geconfronteerd met een diep zelfonderzoek naar de motivatie van hun beslissing.

Since truth is the only meaningful foundation upon which we can make wise decisions,
how then can one establish what is really true?
(Richard G. Scott)

Iedereen wil de juiste beslissingen maken, maar dat is niet gemakkelijk in de ultra-internet doorweven wereld waarin we nu leven. Allerhande media bestoken ons dag en nacht met raad, meningen, promoties, uitdagingen, enz. Geen wonder dat we soms met de handen in het haar zitten om de juiste beslissing te nemen.
Maar om het ons nog wat moeilijker te maken, horen en lezen we op verschillende platforms dat wat we beslissen sociaal aanvaardbaar en politiek correct moet zijn. Dat klinkt logisch, maar er zit een addertje onder dat gras. Onze westerse sociale structuren verschillen enorm met die in China of in Ghana, of in … En politiek? In geen enkel land zijn de organisaties dezelfde en met de tijd kunnen die zelf heel sterk veranderen. Lees er de geschiedenis van de laatste 20 jaar maar eens op na.

Is er dan niets wat ons kan helpen de beste beslissing te maken? Wel, er zijn volgens mij twee manieren om waarheid te vinden en allebei zijn ze zeer nuttig om goede beslissingen te maken.
Ten eerste is er de wetenschappelijke weg waarbij men door experimenten een theorie als waarheid bestempelt.
Ten tweede is naar de Bron van alle waarheid te gaan en om inspiratie vragen.
Ik heb me de vraag gesteld of de wetenschappelijke benadering de beste leverancier is voor waarheid. Ik stel vast dat de wetenschap steeds vlugger zijn theorieën bijpast door steeds nieuwe ontdekkingen. De verste uithoek (tot nu toe) van het heelal, en de verste uithoek (tot nu toe) van materie, hebben ons alleen nog maar meer laten beseffen hoe beperkt ons huidig begrip is. Wat de ene keer gezond is, wordt de andere keer verguist. Fundamentele waarheden blijken ineens niet meer zo fundamenteel te zijn (plat of rond, krimpend of groeiend, kleinst of nog kleiner, intelligent of toch niet, drie dimensies of vier of nog meer …).

Dus, om mijn beslissingen zuiver op wetenschappelijke ‘waarheden’ te baseren, lijkt me niet zo slim. Welke waarheid levert openbaring dan?
Eeuwen geleden openbaarde God:

‘Want zie, dit is mijn werk en mijn heerlijkheid: de onsterfelijkheid en het eeuwige leven van de mens tot stand te brengen’ (Mozes 1: 39)

‘En indien het mogelijk was dat de mens de stofdeeltjes der aarde kon tellen, ja, van miljoenen aarden zoals deze, dan zou het nog geen begin zijn van het aantal van uw scheppingen … En de Here zeide tot Henoch: Zie dezen uw broeders; zij zijn het maaksel van mijn eigen handen, en Ik heb hun kennis aan hen gegeven ten dage dat Ik hen schiep; en in de hof van Eden heb Ik de mens zijn keuzevrijheid gegeven; … en Ik heb hun ook het gebod gegeven, dat zij elkander moeten liefhebben en dat voor Mij, hun Vader, moeten kiezen.’ (Mozes 7: 30, 32,33)

‘En ontelbare werelden heb Ik geschapen, … want zie, er zijn vele werelden … en ze zijn voor de mens ontelbaar; maar alle dingen zijn geteld bij Mij, want ze zijn de mijne en Ik ken ze.’ (Mozes 1: 33,35)

Ik heb al verschillende keren in mijn leven Gods aanwezigheid en zijn liefde gevoeld. Het is raar om te zeggen, maar ik weet dat Hij mijn Vader is en dat Hij mij in al mijn beslissingen wil helpen. Wie zou er nu geen raad willen aanvaarden van iemand die oneindig veel werelden geschapen heeft met het doel zijn kinderen gelukkig te maken?
Elke beslissing die ik maak, heeft een gevolg. Sommige hebben weinig of geen invloed op mijn eeuwige vooruitgang, maar anderen hebben er een enorme impact op. Als ik beslis om vandaag een blauwe trui te dragen, maakt dat uiteindelijk geen verschil, maar de beslissing om anderen te helpen of niet, zal alle verschil in mijn leven uitmaken.

You can’t make eternal decisions
without eternal consequences.
(Thomas S.Monson)

Het gebeurt wel eens dat ik na een beslissing begin te twijfelen. Kan ik het wel? Gaat het wel lukken? Ook die jonge mensen waar ik het eerder over had, worstelen wel eens met deze angst. De vraag is dan: lopen we weg, of proberen we harder? De manier waarop we naar iets kijken en ermee omgaan bepaalt niet alleen onze keuze, maar ook onze motivatie, onze moed en onze volharding. Er is een tegenstelling in alle dingen, ook in onze houding. Wat zien we? Charles Dickens in ‘A Tale of Two Cities’ schreef het zo:

It was the best of times, it was the worst of times,
it was the age of wisdom, it was the age of foolishness,
it was the epoch of believe, it was the epoch of incredulity,
it was the season of Light, it was the season of Darkness,
it was the spring of hope, it was the winter of despair,
we had everything before us,we had nothing before us.

Dit is onze wereld. Onze beslissingen zullen bepalen aan welke kant we zullen eindigen. We zullen weten dat we een juiste beslissing hebben gemaakt, als we vrede in ons hart voelen.
We hebben allemaal grote dromen en om die dromen te bereiken moeten we juiste beslissingen nemen. We worden misschien niet een nieuwe Columbus die een nieuw land ontdekt, of een tweede Einstein die de wetenschap op haar grondvesten laat daveren, maar we hebben allemaal de opdracht om de wereld beter te maken door goede beslissingen te nemen.
De jonge mensen in mijn vergadering namen op een kruispunt in hun leven de beslissing om onbekende mensen in een vreemd land te vertellen over de liefde die God heeft voor al zijn kinderen.

Ben jij voorbereid
om de juiste beslissingen te maken
op de kruispunten in je leven?

En, by the way, als enkele van die lieve, moedige meisjes en jongens jouw levenspad kruisen, misschien kan je dan het besluit nemen om even naar hen te luisteren. Lang geleden heb ik dit gedaan, en het is de beste beslissing in mijn leven gebleken.

 

Het leven is voortdurend kiezen.

Heb jij ook al eens meegemaakt dat je niet kon kiezen?
Dat je verdwaalde tussen tientallen tubes tandpasta: welke maakt je tanden nu ècht witter?
Dat je voor de glazen wand bij de beenhouwer twijfelde welke toespijs je mee naar huis zou nemen?
Vroeger had je bij de bakker de keuze tussen een wit of een grof brood en af en toe een rozijnenbrood. Gewoon een brood vragen is nu niet meer genoeg. Welk brood bedoel je: wit, tijgerwit, boerenwit, galet, boulot, bruin, boerenbruin, roggebrood, volkorenbrood, meergranenbrood, melkbrood, notenbrood, pompoenbrood, suikerbrood?

Het is een luxe, al die keuzemogelijkheden.

Het leven is voortdurend kiezen. Van ‘s morgens tot ‘s avonds maken we keuzes: grote en kleine keuzes, belangrijke en onbelangrijke keuzes. De keuzes die we maken bepalen in grote mate ons gelukkig-zijn, omdat we moeten leven met de gevolgen van wat we gekozen hebben.

We zijn vrij tot op het moment
dat we kiezen,
van dan af
controleert de keuze de kiezer.
(Aleister Crowley)

Veel keuzes hebben heeft natuurlijk ook voordelen, je moet bijvoorbeeld geen hele week bonen eten en kan je voeding afwisselen. Maar te veel keuzes werkt soms averechts. We zien de bomen door het bos niet meer. We hebben schrik om de verkeerde keuze te maken, want als we kiezen dan verliezen we toch ook? We beginnen te twijfelen en denken aan al die andere opties die we laten liggen.
Ik heb het hier niet over douchegel en zelfs niet over schoenen, maar over de belangrijke beslissingen die we in ‘t leven nemen: een huwelijk, kinderen, een huis, vrienden, onze levenswandel,…

When you have to make a choice
and don’t make it,
that in itself
is a choice.
(William James)

Als we lang twijfelen, dan wordt kiezen nog moeilijker, dan verliezen we tijd, energie en zelfvertrouwen.
Om goede keuzes te maken is het belangrijk om jezelf te kennen. Ik toets mijn keuzes aan mijn persoonlijke waarden en normen, aan mijn talenten en dromen en aan mijn financiële situatie. Als je weet wat goed bij jou past, kun je prioriteiten stellen en beslissingen nemen waar je echt achter staat. Daarmee verklein je de kans dat je na een tijdje spijt hebt van je keuze.
Bij belangrijke keuzes denk ik op lange termijn en ik kies met mijn hoofd èn mijn hart. Eens ik gekozen heb, dan ga ik er volop voor.

The power of choice is yours.

Als ik op vakantie ben in de bergen dan hou ik ervan om paragliders door de valleien te zien zweven.
Op een dag wandelde ik samen met mijn man naar een vertrekplaats van paragliding. Niet om dat zelf te proberen – die keuze had ik al gemaakt- maar om die dappere, gekke mensen gade te slaan.
Het was een perfecte dag: zonnig en genoeg wind om te kunnen zweven met het brede scherm. Het landschap was prachtig: de alpenweide tuimelde naar beneden en enkele paragliders zweefden al van de ene naar de andere thermiekbel over het dal. Mijn man en ik installeerden ons op een schattig geruit dekentje om volop van het spektakel te genieten.
Bij een reclamebord kreeg een zenuwachtige jongeman nog de laatste instructies van een ervaren paraglider. Toen werd de parachute uitgerold en gecontroleerd. De beide mannen klikten zich vast in een soort harnas. Ik hoorde de leider zeggen: ‘Ik hou de wind in het oog. Als ik YES roep dan lopen we naar de rand van deze weide. Je mag in geen geval stoppen met lopen. Misschien wil je wel stoppen, maar je mag echt niet. Eens we beginnen lopen moet je alles geven.’
Ik meende iets van angst te bespeuren bij de jongeman – sommige keuzes die je maakt kunnen echt wel eng zijn- maar hij zette zich schrap. Ik voelde een lichte trilling en de oudere man riep: ‘YES!’
Samen renden ze naar de afgrond en ze versnelden nog toen ze bij de rand kwamen. En toen… toen vlogen ze.

Het leven is beweging,
jij kiest zelf
of je stroomt
of stuitert.
(Peter Hutten)

Na een belangrijke keuze gemaakt te hebben is het goed om er volop voor te gaan: niet meer achterom kijken, niet te veel opzij kijken en weten dat alle consequenties niet in te schatten zijn. Een keuze maken is één stap in de richting van je doel, daarna volgen de stappen van vertrouwen, werken en erin geloven.
Vele jaren geleden werd ik verliefd op een knappe jongeman. Ik  koos ervoor om met hem te huwen en heb gekozen om altijd van hem te blijven houden.

We fall in love
by chance.
We stay in love
by choice.

In de wereld zien we, soms meer dan ons lief is, de gevolgen van -volgens ons begrip- minder goede keuzes. Ook in onze eigen kleine wereld zien en maken we zelf verkeerde beslissingen. Soms maken we een verkeerde keuze, omdat we de gevolgen verkeerd hebben ingeschat of omdat we onder druk beslist hebben. We kunnen de keuze niet ongedaan maken, maar we kunnen wel de toekomst veranderen. We kunnen onze keuze aanpassen, we kiezen dus opnieuw.

Everything in your life
is a reflection
of a choice you have made.
If you want a different result,
make a different choice.

Bij belangrijke beslissingen weegt een goede keuze heel zwaar door in je leven en soms hebben we schrik om te kiezen. Ik ken vrienden die, voor ze de knoop doorhakken, de mening van anderen vragen. Er zijn ook vrienden die alles logisch en verstandelijk op een rijtje zetten, die de pro’s en contra’s tot in het oneindige afwegen. Andere vrienden volgen volledig hun buikgevoel. Maar hoe je het ook draait of keert, alle gevolgen van een keuze zijn niet te overzien. Dikwijls zijn er andere mensen bij betrokken en zo zitten we met onze keuze  verward in een web van door anderen gemaakte keuzes.
Wat kunnen we dan nog doen?
In mijn vriendenkring zie ik meditatie opduiken voor het nemen van een beslissing. Er zijn ook vrienden die zich richten tot een hogere macht. Ik heb de gewoonte om over de situatie na te denken, ik overweeg verschillende opties en neem dan een keuze. Dan leg ik het aan God voor. Ik vertel Hem over mijn verlangens en vraag Hem of mijn keuze ok is, zoals een kind het aan zijn ouders zou vragen. Het lijkt zo simpel, zo naïef, maar ik ben er al zo dikwijls mee in ‘t reine gekomen.

En als iemand van u in wijsheid tekortschiet,
laat hij die dan vragen aan God,
Die aan ieder overvloedig geeft
en geen verwijten maakt,
en ze zal hem gegeven worden.
(Jakobus1:5)

Ja, zie, Ik zal in uw gedachten
en in uw hart
tot u spreken
door de Heilige Geest,…
(L&V 8:2)

‘Er wordt gezegd dat de poort der geschiedenis op kleine scharnieren draait, en dat geldt ook voor het leven van de mens. Onze keuzes bepalen onze bestemming’ (Thomas S. Monson).
We moeten dan natuurlijk wel weten waar we naar toe willen. Het dilemma van Alice in Wonderland komen we allemaal wel eens tegen. Alice komt bij een kruising waar twee paden voor haar liggen. Elk pad strekt zich voor haar uit, maar in tegenovergestelde richting. Terwijl ze zich afvraagt welk pad ze moet nemen, ontmoet ze de Kollumer kat en Alice vraagt hem: ‘Welk pad zal ik volgen?’
De kat antwoordt: ‘Dat hangt ervan af waar je naar toe wilt. Als je niet weet waar je naartoe wilt, maakt het niet uit welk pad je neemt.’

Each of us has the responsibility to choose.
You may ask: Are decisions really that important?
I say unto you, decisions determine destiny.
You can’t make eternal decisions
without eternal consequences.
(Thomas S. Monson)

Psycholoog Dirk De Wachter schreef: ‘Tijd te kort. Er is immers zoveel leuks te doen. Wat te kiezen? Je bent nu eenmaal zelf verantwoordelijk voor je keuzes. En die zijn er te over. Met een gretigheid zoek je ze op, om ze daarna te delen via je flikkerende smartphone. Laat de herinneringen maar komen. En je hoopt op duimpjes omhoog.’

De sociale media schitteren inderdaad met foto’s van geweldige keuzes die vrienden maakten, of van die waar jezelf opgetogen over was. Negatieve ervaringen zie je zelden gepost.Maar we hebben niet altijd te kiezen wat het leven ons brengt. We kunnen wèl kiezen hoe we ermee omgaan. We kunnen kiezen voor vrolijkheid en voor het positieve. We kunnen kiezen om weg te lopen of om harder te proberen. Bouwen we muren of bruggen: aan ons is de keuze.

Tomorrow’s blessings and opportunities
depend on the choices
we make today.
(James E. Faust)

Als toemaatje een ontroerend filmpje over de keuze van te blijven liefhebben: